Ruiken en proeven in de wijnwinkel

Op een koude maar zonnige winterdag fietste ik door de stad. Mijn oog viel op een nieuwe winkel, hij moest nog niet lang open zijn aangezien ik hem nog niet had opgemerkt tijdens mijn dagelijkse fietstocht die steevast langs de singel voerde waar deze wijnwinkel aan was gevestigd. Ik stapte van mijn fiets af om op onderzoek uit te gaan: zou er veel verschil zitten tussen een gewone slijterij en een wijnspeciaalzaak? Ik kwam binnen in een mooie winkel waar zich zo een vijftien mensen verzameld hadden rondom een paar statafels in de hoek. Een lange man met halflang grijs haar stapte op me af: “Komt u hier voor de wijnproeverij?” Ik antwoordde ontkennend, waarop de man me uitodigde om toch nog mee te doen als ik geïnteresseerd was: de groep was net begonnen met de eerste wijn.

Blijven hangen in de wijnwinkel

Ik had de rest van de dag geen verplichtingen en waardeerde de spontttaniteit van de uitnodiging zozeer dat ik accepteerde. Ik deed de rest van de groep na: zorgvuldig ruikend voordat ik een slokje nam merkte ik op dat er niet alleen wijn verkocht werd in deze winkel. Een hele stellage was gericht op boeken over wijn, op de toonbbank zag ik een rekje met allerlei brochures over wijnproefcursussen, biologische wijn reizen die naar Frankrijk, Italië, zelfs Zuid-Afrika voerden en seminars over de relatie tussen wijn en eten.

Wijnwinkel: gedachten

Tijdens een kruidige biologische wijn met een vleugje kersensmaak overdacht ik de filosofie achter deze wijnwinkel: hier werd niet alleen wijn verkocht, ook kunde, en een zekere exclusiviteit. Als je interesse hebt in wijnen ben je er duidelijk stukken beter af dan in een reguliere slijterij. Ook ik vond het wel wat hebben: er heerste een hartelijke maar exclusieve sfeer.

[Read more…]